PEDRO DA VEIGA, muito versado na liçaõ dos Poetas antigos, e na liçaõ da Historia Grega, e Romana, e instruido na erudiçaõ sagrada, e profana. Publicou

Epitaphia novissime per eum revisa, & recognita. Accesserent illis denuò additiones, & annotationes aliquot margineae, quae non parum ad eorum, & historiarum in eis commemoratarum elucidationem, & explanationem conducere videntur. Antuerpiae apud Viduam Theodori Lindani 1577. 8.

Horatius Flacus Venusinus de Arte Poetica vera, & genuina, & non supposita, & adulterina prout ante hac habebatur: a Petro Veguio Lusitano in communem studisiorum adolescentium, Vadesti filii praesertim utilitatem magno cum labore, & temporis dispendio mayori, sed usque mentis auxietate, fatigationeque restituta, & in verum, indubitatumqe suae antiquioris editionis statum reposita. Antuerpiae apud Christianum Hauwelium. 1578. 8. No fim traz huma carta em versos eligiacos a seu filho. No principio da Dedicatoria ao filho de Maximiliano II. Emperador dos Romanos diz: Quod si vita senem mea me non deserat ante, Sermones etiam, & caetera restituam.

 

 [Bibliotheca Lusitana, vol. III]