Zacuto Lusitano, famoso Filosofo, e celebre Medico naceo no anno de 1575 em a Cidade de Lisboa, a qual intitula lib. 4. Hist. 46. Quaest. 42. dulcissimam. Na primeira idade deu claros argumentos da agudeza do engenho, e felicidade da comprehensaõ para se instruir assim nas letras humanas, como nas faculdades de Filosofia, e Medicina, nas quaes fez taõ agigantados progressos em as Universidades de Coimbra, e Salamanca, que antes de ter completos dezanove annos de idade recebeo a borla doutoral na faculdade da Medicina em a Universidade de Siguença. Voltando á patria exercitou a Medicina pelo largo espaço de trinta annos, devendolhe igual cuidado os pobres, e humildes, que os grandes, e poderosos, usando felizmente de hum methodo com que triunfava das enfermidades mais rebeldes, por cujos motivos mereceo geral estimaçaõ. Como era oculto professor dos ritos de Sinagoga receando que fosse punido pelo rectissimo Tribunal do Santo Officio, fugio clandestinamente para Amsterdaõ, onde se circumcidou no anno de 1625, quando contava 50 de idade. Nesta Cidade passou o restante da vida ocupado no exercicio da Medicina pratica, e na composiçaõ dos seus doutos livros até fallecer em o primeiro de Janeiro de 1642 com 67 annos de idade deixando do seu nome abominavel memoria pela apostasia, assim como o mereceo illustre pelas suas obras Medicas, das quaes saõ Panegyristas muitos, e celebres Escritores, como saõ Daniel Beckero Lente de Prima da Universidade Regiomontana intitulando o Magnus Medicorum Princeps. Bento de Castro, Medicae scholae splendor, & gloria. Othaõ Keurnio Mestre da Anatomia em a Universidade de Leiden. Medicorum nostri aevi celeberrimus. Balthazar de Azeredo, Lente de Prima da Universidade de Coimbra. Medicinae Phaenix. Joaõ Antonio Segismundo Lente de Prima da Universidade Cracovia. Fulgor saeculi nostri, & optimarum disciplinarum magnus, gravisque Magister. Christovaõ da Veiga. Medicae Artis Athlas fortissimus… inter peritissimos nostrae aetatis duces coriphaeos primipilus, sanitatis columna. Francisco Modragon Cathedratico de Vespera em Salamanca Phebeae facultatis micantissimus radius. Antonio Remington Physico mór delRey de Inglaterra colendissimum Medicorum decus, vir multijagae lectionis suae omnigenae. Manoel Richardo. Summae Medicinae antistes, & fortissimus dux. Joaõ Isaac Pontano Historiador delRey de Dinamarca. Clarissimus, atque excellentissimus vir, Medicinae doctor celeberrimus. Venderlinden Manud. ad Med. Vir aprime doctus, & in bonorum Auctorum lectione versatissimus. Nicol. Ant. Bib. Hisp. Tom. 2. p. 256. col. 1. Medicce artis operas adeo strenue, ac feliciter spatio triginta annorum indigentibus exhibuit, ut eloquentiae simul, & judicii, multiplicisque, ac nusquam cessantis doctrinae laudem indefessa studiorum contentione perceperit. Bartol. Bib. Rabin. Tom. 2. p. 808. morbos, qui aliis videbantur incurabiles ipse mira felicitate, & facilitate curavit. O Doutor Vega Medico em Hamburgo lhe fez o seguinte epigramma

Miraris! mirare magis Zacutus acutus

Paucis in chartis dogmata rara refert.

Magna illi ingenii vis est, sapientia mira

Aeternum medica nomen in arte feret.

O seu Retrato se vè animado nas suas obras com esta inscripçaõ

En Zacutum Lusitaniae fulgidum sydus plagae,

Principum chori medentum, saeculi miraculum.

Compoz

De Praxi medica admiranda libri tres in quibus exempla monstruosa, rara, nova, mirabilia circa abditas morborum causas, signa, eventus, atque curationes exhibita deligentissime propugnantur. Amstelodami apud Henricum Laurentium. 1634. 8.

De Medicocum Principum historia libri sex in quibus medecinales omnes Medicorum Principum historiae utili, & compendioso ordine dispositae proponuntur paraphrasi, & commentariis ennarrantur, disputationibus, dubiis & Auctoris peculiaribus observationibus illustrantur; liber primus. Amstelodami apud Joannem Federicum Stam 1629. 8. ibi apud Henricum Laurent. 1637. 8. & Lugduni apud Antonium Huguetan, & Marcum Antonium Revaud. 1649. 8.

De Medicorum Principum historia liber secundus in quo medicinales omnes Medicorum Principum Historiae de vitalium, & naturalium partium affectibus proponuntur, narrantur; quaestionibus dubiis, & observationibus illustrantur. Opus varia, & utili doctrina refertum in eo Principum placita à Neotericorum calumniis vindicantur. Amsterlodami apud Henr. Laurent. 1636. 8.

De Medicorum Principum historia liber tertius, ibi de uteri, & genitalium, & inferiorum partium affectibus historiae describuntur, & compendiose explanantur. ibi apud eumdem Typog. 1637. 8.

De Medicorum Principum historia liber quartus ubi de febrium essentia, diferentiis causis, signis prognosi & curatione historiae explanantur. ibi per eumdem Typog. 1637. 8.

De Medicorum Principum historia lib. 5. in quo de venenis, morbis venenosis, & antidotis historiae graphice explanantur. ibi apud eumd. Typ. 1638. 8.

De Medicorum Principum Historia lib. 6. in quo medicinales omnes Med. Princip. Historiae proponutur qui in superioribus libris certam sibi sedem non determinarunt. ibi apud eumdem Typog. 1638. 8.

De Medicorum Principum historia lib. 7. in quo proponitur curatio omnium morborum internorum. ibi apud eumd. Typ. 1641. 8. Addita est Pharmacopea, & introductio ad Praxim ejusdem. De Medicorum Principum historia liber 8. in quo proponitur curatio morborum, qui partes naturales, & vitales in festant. Ibi apud eumdem Typog. 1641. 8.

De Medicorum Principum historia lib. 9. in quo proponitur curatio muliebrium morborum. ibi apud eumd. Typog. 1624. 8.

De Medicorum Principum historia, liber 10. in quo proponitur curatio morborum, qui vasa, & corpus opprimunt. ibi apud eumd. Typog. 1642. 8.

Todas estas obras sahiraõ em dous volumes de folha. Lugduni apud Joannem Antonium Huguetan, & Marcum Antonium Raveud 1649. & ibi per eosdem Typog. 1657. fol.

Tinha prompto para imprimir

De Chirurgicorum Principum historia.

De Regimine Principum.

De Juniorum Medicorum in Theoria, praxi erroribus.

De Medica doctrina selecta.

Hyppocratis, & Galeni Epitome.

Epistola ad Joannem Beverovicium calculos non gigni in substantia, sed in cavitatibus renumn. Fernelii hallucinatio. Diffcilis calculorum curatio remedia praestantissima. Lugd. Batav. apud Elzevirios 1638. 12. Sahio no Tract. de Calculis Joannis Beverovicii.

 

[Bibliotheca Lusitana, vol. III]